ΑΣΠΤ ή αλλιώς ο βιασμός της ιστορίας της παραστατικής μας παιδείας

Εις το όνομα του ΣΟΥΡΗ και όλων όσων άντεξαν την κρατική αλαζονεία στηλιτεύοντας μέχρι σήμερα την αμάθεια, την αδικία και τη βλακεία που βασίλευε πάντοτε στην πολύπαθη χώρα μας.

Μακάρι οι μαθητές όσων λογίων απερρίφθησαν «μυστικά, μετά πολλών επαίνων!», όπως ο Σουρής, να δίδασκαν τους δασκάλους των επιγόνων όσων γέννησαν αυτούς που μας κυβερνούν... Αν τα σχόλια στις εικόνες αυτού του τραγικού νομοσχεδίου που ακολουθεί, σας κάνουν να χαμογελάσετε, σκεφτείτε για λίγο πως σε αυτόν τον τόπο γεννήθηκε το Θέατρο και κάθε πράξη που λογίζεται παραστατική. Στο ΩΔΕΙΟΝ που ιδρύθηκε το 1871, κι ονομάστηκε έτσι ανακαλώντας τον αρχαίο του αδερφό, αυτόν που ήταν αρχαιότερος από το «πανεπιστήμιον», σπούδασαν όσες κορυφές κίνησαν την ιστορία της μουσικής μας παιδείας. Μα κι όσοι δεν στάθηκαν κοντά του ως «άνθρωποι της Τέχνης» οι ίδιοι, ήταν Πολιτικοί, Λόγιοι, Φιλόσοφοι, όλοι, παιδιά ενός αιώνα γεμάτο διαφθορά, συναλλαγή μα και αξίες και Επαναστάσεις.

Τί μεσολάβησε, λοιπόν, και σήμερα, έχουμε εκλέξει τόσους ηλίθ... ανάξιους ήθελα να πω...

Ανάξιος, εγώ πρώτος - ούτε το όνομά του μου αξίζει να προφέρω - σας λέγω, φίλτατε αναγνώστα, πως όσα ακολουθούν είναι αποτυπώσεις οθόνης ενός «νομοσχεδίου», με σχόλια σε κόκκινο χρώμα, γραμμένα σε διάθεση σατιρική, κάποιου προηγούμενου αιώνα - μόνη διέξοδος που μου έχει απομείνει και εν ονόματι της τόλμης ενός Σουρή...

Διαβάστε, φίλτατε αναγνώστα, την άποψή μου στη δήθεν ... "διαβούλευση" εδώ: https://www.opengov.gr/ypepth/?c=90468

Για όσους νομίζουν ότι μπορούν να αντέξουν αυτούσιες τις 212 σελίδες του κυβερνητικού «αιτιολογικού πονήματος» ας τολμήσουν εδώ. Το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί, βρίσκεται εδώ

Αυτό που έλειπε ήταν η σύνδεση... Γιατί η ισοτιμία των τίτλων σπουδών που ζητάτε, μπορεί να συμβεί μόνο στο ανώτατο επίπεδο που επιτρέπεται να αναλάβει, μετά το μεταπολιτευτικό εξάμβλωμα του άρθρου 16 του Συντάγματος (!) ιδιωτικά αναγνωρισμένη βαθμίδα. Δηλαδή: η «Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση»! Βέβαια δεν θα σας το πούμε τόσο ωμά. Τώρα πια λέγεται : Επίπεδο 5

Εξορθολογισμός

Ο εξορθολογισμός των μουσικών σπουδών στη χώρα, θα έλθει όταν βρεθεί μια κυβέρνηση η οποία θα μιλήσει για το εξάμβλωμα του άρθρου 16 του Συντάγματος. Αυτό δηλαδή που ήδη έχει καταστρατηγηθεί με την επισημοποίηση το προϋπάρχοντος μοντέλου αναγνώρισης εισαγόμενων ιδιωτικών σπουδών.

Ένα πλήρως στελεχωμένο μουσικοεκπαιδευτικό ίδρυμα (όχι απλώς μια μουσική σχολή), με πλήρη διάρθρωση σπουδών όπως αυτή νοείται σε ένα ίδρυμα με τον τίτλο CONSERVATOIRE (ναί, υπάρχουν στην Ελλάδα ιδρύματα που έχουν τηρήσει το γράμμα το νόμου), δεν μπορεί να είναι ανάλογο ενός φροντιστηρίου Αγγλικών μόνο και μόνο επειδή πανεπιστημιακούς τίτλους σπουδών «Αγγλικής Φιλολογίας» χορηγούν μόνο εγχώρια δημόσια ή -πλέον και- ξένα ιδιωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα. Το άρθρο 16 πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια της συνταγματικής μας ιστορίας.

Την διακαλλιτεχνικότητα την γνωρίζατε; Επειδή δεν τη γνωρίζατε τη νομοθετούμε.

Πόσος εμπαιγμός; Μηδενική αντίληψη της έννοιας της αξίας. Λες και ο σκοπός όσων καλλιτεχνών ζητούν την ισοτιμία των τίτλων σπουδών τους όπως επιτάσσει η αξία τους, δεν είναι η ακαδημαϊκή αποκατάσταση αλλά ο διορισμός στο δημόσιο! Έπρεπε να το δω γραμμένο για να το πιστέψω...

Έχει ήδη διατυπωθεί από σημαίνοντες καθηγητές αυτό το παράπονο. Η σαρκοβόρα στροφή των Ελλήνων μουσικών προς το ίδιο τους το σώμα είναι επιλεγμένη πολιτική στρατηγική. Στην ομάδα σύνταξης του εξαμβλώματος, βγάζω ταπεινά και εμβρόντητος, το καπέλο.

Η απόλυτη απαξία

Το αναγκαίο «παράθυρο» της κομματοκρατίας

Όσοι χωράνε στην «Ειδική Κατηγορία Καλλιτεχνικού Προσωπικού» θα πρέπει από τώρα να ετοιμάζουν το βιογραφικό τους σημείωμα.

Οφείλετε, φίλτατε αναγνώστα, να διαβάσετε τί πραγματικά σημαίνει Σπουδές Μουσικής Ερμηνείας και τί πραγματικά σημαίνει Ιστορία στα τεκμήρια της Ιστορίας

Έπρεπε να περάσουν 3 δεκαετίες...

Αλλά γιατί να μην σου δίνεται άλλη μια ευκαιρία; Θα μπορείς φυσικά, γιατί όχι, να κάνεις τα χαρτιά σου, και να προσέλθεις στις εξετάσεις εισαγωγής, μαζί με τον "καθηγητή" του Ωδείου σου...! Στην Ελλάδα τώρα πια, θα ξανασπουδάσετε και οι δυο όσα διδάξετε! Σπάσε τα στεγανά! Μπορείς!

Στην συζήτηση συμμετείχαν όλοι... κατ' ευφημισμόν βέβαια. (Και για όσους σπεύσουν να νομίσουν ότι τελώ εν εντεταλμένη υπηρεσία υπέρ της διοίκησης του Ωδείου Αθηνών απατώνται. Και απατώνται οικτρά). Η Ιστορία μέχρι και την εποχή που θα έπρεπε να έχει λάβει χώρα βαθιά μεταρρύθμιση της Μουσικής Παιδείας - την εστιάζω στη δεκαετία του '30- μας υπερβαίνει όλους. Όλους! Στο Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών (Ιστορικό Αρχείο Ωδείου Αθηνών) οφείλετε να μελετήσετε το «γιατί».

Πρέπει κάποτε να ειπωθεί η αλήθεια. Ο όρος «Κρατικό» του Ωδείου Θεσσαλονίκης θεσπίστηκε -άριστα- από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το κρατικό καθεστώς του είναι παιδί του Εθνικού Διχασμού. Πώς να φανταζόταν ο Βενιζέλος ότι έξι δεκαετίες μετά, κάποιος συνταγματικός φωστήρας της μεταπολίτευσης θα έγραφε το άρθρο 16, αγνοώντας τόσο το Ωδείο Αθηνών όσο και το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, καταβαραρθρώνοντας μ' αυτόν τον δυϊσμό, μόνο την Παραστατική Παιδεία του έθνους μας. Δείτε πόσο γελοία περιφέρουν την ονομασία του ΚΩΘ σε κάθε νομική διατύπωση τα νομικά ασπόνδυλα, λες και η πλήρης κρατική του χρηματοδότηση το καθιστά «διαφορετικό» από το προηγούμενο και πρότυπό του, το Ωδείο Αθηνών.

Τέλος, να και μια συμπερίληψη διαφορετική από τις άλλες...

Δεν άντεξα να το διατρέξω ολόκληρο. Το κείμενο μοιάζει περισσότερο με νομικίστικο «κατασκεύασμα», παρά με εμπνευσμένη νομοθετική πράξη. Δεν ξέρω τί άλλο χρειάζεται να πω...

Όλοι οι Έλληνες και όλες οι Ελληνίδες Μουσικοί, τουλάχιστον, οφείλουν να γνωρίζουν όσα εκτενώς έχω ερευνήσει περιγράφοντας το πρόβλημα, πριν το νομοσχέδιο-εξάμβλωμα, στους ακόλουθους ιστοτόπους: A) Σπουδές Μουσικής Ερμηνείας

και

Β) Τα τεκμήρια της Ιστορίας

Νωρίτερα,  τον Ιανουάριο του 2023, είχε προηγηθεί η ανοιχτή επιστολή:

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία των Παραστατικών Τεχνών της χώρας μας. Οι στρεβλώσεις που δημιουργήθηκαν από την απουσία σαφούς και εκσυγχρονισμένου πλαισίου Παραστατικής Παιδείας στην Ελλάδα, ευνοήθηκαν από μικροκομματικά οφέλη, επισημοποιήθηκαν από την διαχρονική αδιαφορία του κράτους και γιγαντώθηκαν από την αναγκαιότητα των προχείρων λύσεων στις οποίες το κράτος μέχρι σήμερα κατέφευγε. Με δεδομένη την συγκυρία των αναγκών αλλά και την πολιτική βούληση της κυβέρνησής σας να επιλύσει το ζήτημα, επιτρέψτε μου...

Η επιστολή σε PDF

Ολόκληρη η επιστολή εδώ και σε PDF...